Dzieworództwo czyli partenogeneza uważane było do niedawna za jednym ze sposobów rozmnażania płciowego; taka klasyfikacja istnieje do dziś większości podręczników. Jednak w świetle tego, co dziś wiemy o istocie rozmnażania płciowego, pogląd ten nie da się utrzymać. Dzieworództwo jest to powstanie osobnika dorosłego w procesie rozwoju niezapłodnionego jaja. A zatem osobnik powstaje wprawdzie z komórki płciowej, lecz nie uzyskuje dodatkowej informacji genetycznej od drugiego z rodziców. Partenogenezy możemy w pełni określić jako rozmnażanie płciowe: jest ona czymś pośrednim między płciowym i bezpłciowym sposobem wydawania potomstwa. Albowiem osobniki powstałe w procesie partenogenezy mogą mieć odmienny skład genetyczny od osobnika rodzicielskiego, wówczas, gdy komórka jajowa powstaje w wyniku mejozy; są wtedy haploidalne i powstały jak gdyby w "niepełnym" procesie płciowym. Mówimy wówczas o partenogenezie haploidalnej albo automiktycznej . Istnieją też przypadki, gdy osobniki potomne posiadają ten sam skład genetyczny, co organizm matki (gdy komórka jajowa wytwarzana jest sposobem mitozy - partenogeneza diploidalna czyli apomiktyczna, a także część przypadków partenogenezy haploidalnej gdy haploidalne oocyty zapłodnione są ciałkiem kierunkowym).