W świecie zwierząt rozmnażanie wegetatywne stułbi (Hydra) i wielu innych jamochłonów bardzo podobne jest do pączkowania drożdży. Z boku ciała zwierzęcia powstaje uwypuklenie, zbudowane jednak z wielu komórek. Komórki tego pączka rozmnażają się i różnicują - swór powiększa się, wykształcając czułki i wszystkie inne narządy dojrzałej stułbi. W końcu odczepia się i zaczyna niezależną egzystencję. Pączkowanie może doprowadzić do całkowitego rozłączenia się osobników potomnych, czasem jednak powstałe w ten sposób potomstwo pozostaje nadal w ścisłym związku ze sobą i z organizmem macierzystym, warząc w ten sposób kolonie. Przypadki takie obserwuje się w rozmnażaniu wegetatywnym między innymi u gąbek, parzydełkowców, mszywiołów, osłonic. W obrębie kolonii ustala się wśród osobników podział funkcji, co w następstwie powoduje zmiany w budowie poszczególnych osobników. Zjawisko to, zwane polimorfizmem, obserwuje się na przykład u polipów (larw) jamochłonów należących do podtypu parzydełkowców (Cnidaria). Niektóre osobniki - "polipy żerne" - pobierają pokarm, inne natomiast, nie posiadające otworu gębowego a za to dobrze uzbrojone w parzydełka służą - jako "polipy obronne" - do obrony kolonii i chwytania zdobyczy.