Dopiero dogłębne poznanie istoty rozmnażania płciowego - jako procesu, w którym nowy zapis genetyczny powstaje z zapisów cech organizmów rodzicielskich - umożliwił odkrycie form płciowego rozmnażania u bakterii. Zarazem badanie owych procesów u drobnoustrojów pozwoliło udowodnić, że DNA jest nośnikiem cech dziedzicznych. Transformacja odkryta została w 1928 roku przez F. Griffiti prowadził on badania na dwoince zapalenia płuc (Diplococcus pneumonia). Bakterie te wytwarzają otoczkę zbudowaną z polisacharydów. W zależności tego, z jakich cukrów zbudowana jest otoczka, wyróżniamy różne typy dwoin zapalenia płuc . Dwoinki posiadające otoczkę są zjadliwe; po ich wstrzyknięciu zwierzę ginie. Przekazywany w procesie transformacji fragment łańcucha DNA może pochodzić z nukleotydu bakterii i wówczas przeważnie włączany jest w obręb drugiego nukleotydu. Istnieją jednak cząsteczki DNA, które w komórce bakteryjnej oddzielone są od genoforu. Ponieważ występują w cytoplazmie, nazwano je plazmidami. Plazmidy znacznie częściej przekazywane bywają z jednej komórki bakteryjnej do drugiej i dzięki nim bakterie nabywają nowych właściwości.